Belgie failliet

De Standaard:



  • “De Nederlandse overval” op Fortis, “terwijl ze [de Regering] de wapens had om de Nederlandse aanval af te slaan”
  • “Ondertussen financierden de Belgen de Nederlandse bankenmarkt”
  • “Op de Nederlandse hold-up…volgde de Franse raid, …BNP Paribas deed het koopje van zijn leven”
  • “De Belgische spaarder is 8Mia euro kwijt [dat is 322.719.200.000 oude Frank], verschillende industriële families zijn geruïneerd [geld dat niet meer kan geïnvesteerd of geconsumeerd worden], een golf van juridische procedures is op komst”
  • Het opinieartikel van Guy Tegenbos herlanceert het begrip dat België “oplost”. Oplossen in de zin van “verwasemen”, “verdampen”. “Deze analyse leidde en leidt nog altijd tot heftige protesten van Franstalige politici. Maar ze blijft juist. De jongste dagen lijkt het erop dat België ook economisch aan het verwasemen is, zelfs in ijltempo”.

Ik doe niet meer dan citeren uit de kwaliteitskrant van Vlaanderen.


Dat we wel degelijk over een ernstige crisis mogen spreken blijkt ook uit een kop van het financiëel referentieblad De Tijd: “Financiële planeet is in crisis”, citaat van de Gouverneur van de Nationale Bank, Dhr. Quaden.


Verder lezen we [08Okt08] dat “aan Belgische zijde wordt gevreesd dat Frankrijk Dexia in de tang houdt, tot een uitverkoop nog de enige uitweg is om de financiële groep te redden. De Franse bank Société Générale [diegene die recent 5Mia EUR verloor door een overmoedige trader] staat naar verluidt klaar.”


In de hoek waar de klappen vallen zitten in eerste instantie FORTIS en DEXIA. De regering heeft gekozen DEXIA te redden omwille van de verwevenheid met de lokale besturen. Dexia is het Gemeentekrediet van vroeger. Jammer genoeg had dit land niet voldoende financiële middelen op overschot om het ‘goede huisvader-aandeel’-FORTIS te redden. Het werd dus een ware uitverkoop. Een drama voor Fortis-beleggers. Dat zijn heel veel mensen, OOK in Vlaanderen.


Vanaf heden is het verlies voor de consument reëel. Volgens L’Echo [de la Bourse] zou de beurscrisis de aandelen- en fondsenportefeuille van de gezinnen al voor iets meer dan 45 miljard euro aangetast hebben tussen juni 2007 en maart 2008 … en dat verlies zou op heden zelfs 78 miljard euro bedragen… Dat zou neerkomen op een verlies van 17.000 euro per gezin. En de sterke euro zal wegen op de export van onze bedrijven.


Kortom, het risico voor een economische recessie is reëel want de consument zal manieren zoeken om zijn uitgaven te verminderen om zo zijn schulden terug te dringen. Zonder een collectieve budgettaire Europese actie en – ongetwijfeld – de herziening van het stabiliteitspact, dat de overheidstekorten beperkt, dreigt de crisis lang, lang, lang te duren… In Japan heeft ze 10 jaar geduurd. In Europa zal de toekomst het uitwijzen! [1]


Over een “Zwarte Zondag” gesproken. Had dit vermeden kunnen worden en hoe vermijden we zulks in de toekomst (voor zover dat nog nodig zou zijn immers, de meeste van onze Kroonjuwelen werden vakkundig door onze behoorlijke bestuurders aan het buitenland verpatst).


Had dit vermeden kunnen worden in een land dat reeds twee jaar door een louter virtuele regering “bestuurd” wordt ?


Het is gemakkelijk roepen dat we BHV moeten laten voor wat het is en “méér aan de werkelijke problemen van de mensen werken, koopkracht ondermeer”. De dames en heren die dat roepen vergeten er netjes bij te vertellen dat zij het geweest zijn die dit land gegijzeld hebben met wafelijzerpolitiek, bijzondere meerderheden, betonneringen en alarmbelprocedures. Zij hebben gemaakt dat je in dit land geen enkele beslissing kan nemen zonder communautaire implicaties. Zij hebben er met andere woorden schuld aan dat in dit land niets meer kan bewegen, laat staan dat men de belangen van de mensen nog zou kunnen beschermen wanneer zich plots een financiële crisis aandient, iets wat wij in deze geglobaliseerde wereld niet in de hand hebben.


Die ‘vijf minuten politieke moed’ had men veertig jaar geleden moeten hebben. Toegegeven, de modale Vlaming was daar op dat moment allerminst rijp voor.


En net op het moment dat Vlamingen eindelijk, na zowat 180jaar, op hun rechten staan, laten ze het weer afweten. De CVP, ik bedoel CD&V, what’s in a name.


Alle inspanningen van ruwweg 500dagen tevergeefs, 800.000 voorkeurstemmen, down the drain… Erger, daardoor hebben de Vlamingen bij wijze van spreken formeel bevestigd dat extremisten zoals Dhr. Maingain en Mevr. Milquet het bij het rechte eind hebben. Om dat recht te zetten en Vlaanderen te kunnen besturen zoals het Vlaamse volk dat wil, zal méér nodig zijn dan 500dagen en 800.000stemmen.


Tenzij we voor 100jaar en een dag, in solidariteit gedwongen, geld blijven transfereren naar het Zuiden des lands.
Tenzij we ermee leren leven dat we tweederangsburgers zijn in onze eigen Hoofdstad en in de Hoofdstad van het tweetalige (drietalige) land waar wij ruim in de meerderheid zijn.
Tenzij we akkoord gaan dat anderen onder onze Kerktoren de wet komen stellen.
Tenzij we verkroppen dat eerst Brussel, dan Wemmel, Meise en Wolvertem, vervolgens Merchtem en Londerzeel en tenslotte misschien Mechelen Franstalig worden. We zijn ongeveer in de helft van dat scenario en zonder een keiharde Vlaamse opstelling breidt deze toestand zich uit zoals een olievlek.


Maar dat zijn overwegingen die aan onze wijze Ministers van Staat allemaal voorbij gaan.


Ik zeg niet dat deze erudiete Dames en Heren boter op het hoofd hebben. Ik zeg alleen dat zij zich vergissen. Zich vergissen is geen misdrijf, maar dat het schade kan berokkenen hebben we intussen allemaal wel ervaren.


Immers, mocht u nog twijfelen aan de bereidheid van de Franstaligen tot een ernstige Staatshervorming, tot rechtvaardigheid voor een volk dat gedurende jaren niet voor vol werd aanzien. Het afvaardigen van een extremistisch politicus als Dhr. Maingain naar de zoveelste onderhandelingsronde, laat niet veronderstellen dat de Vlamingen op veel welwillendheid zullen mogen rekenen.


Vlaams Belang wíl bijdragen tot een oplossing en VB kán bijdragen tot die oplossing: aan onze Franstalige landgenoten moet zonder een zweem van twijfel duidelijk gemaakt worden dat Vlaanderen zichzelf zal besturen. Dat is totnogtoe nooit gebeurd. De Franstaligen hebben nog nooit ervaren dat het “menens” was. En totnogtoe hebben ze telkens weer gelijk gekregen, wat hen sterkt in hun overtuiging.


Het wordt tijd dat Vlaams Belang de kans krijgt om hen op vriendelijke, maar besliste manier een halt toe te roepen.


U heeft de mogelijkheid ons dat mandaat te geven. In juni 2009 heeft u een nieuwe kans om UW stem te laten horen. Laat die kans niet verloren gaan, maak er een Zegevierende Zondag van.


Patrick Van Assche
Fractieleider



[1] OIVO – Onderzoeks- en informatiecentrum van de verbruikersorganisaties stichting van openbaar nut

Patrick Van Assche
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...