Een verklaring voor Franstalige "arrogantie"

“Vlamingen zijn kleinburgerlijke en materialistische egoïsten” schrijft Hans Tijl, naar verluidt een pseudoniem voor de Nederlandse schrijver Benno Barnard, die overigens al meer dan 30jaar in Vlaanderen blijft wonen.


Vanmiddag liep ik bij mijn werkgever in Brussel even langs de koffiekamer, alwaar twee onbekende -niet onaantrekkelijke- jongedames zaten te eten. Jobstudenten ongetwijfeld, daar is het de periode voor, en veel te jong om in ons personeelsbestand te passen. Niemand was getuige van het tafereeltje, we waren met z’n drietjes in de koffiekamer.


Zoals het een welopgevoed mens past wens ik hen “smakelijk eten” en wandel ik verder naar de uithaalkoffie-automaat. Dacht u dat die twee keurige jongedames reageerden ?  Niet dus, of beter, le Néant Absolu want, het bleken naderhand Franstalige jongedames te zijn.


Dat is nu het verschil tussen de egoïstische Vlaming en de Franstaligen die “open van geest” heten te zijn en waaraan wij Vlamingen ons zouden moeten “optrekken”.


Voor de goede orde wil ik nog even benadrukken dat deze houding systematisch is. Een Franstalige antwoordt niet wanneer hij door een onbekende in het Nederlands aangesproken wordt.


Dat verklaart waarom een Franstalige zonder enige aarzeling in het Frans naar bv Lochristi telefoneert maar anderzijds hoogst verbaasd en geprikkeld reageert wanneer een Nederlandstalige in het Nederlands naar Jupille telefoneert (voor zover een Nederlandstalige dat al zou doen – in principe telefoneert die van meet af aan in het Frans). Wie weet ligt daar onze fout; misschien moeten we wel botweg overal Nederlands praten en doen alsof dat de normaalste zaak is en de ander een minkunkel omdat hij ons niet begrijpt. Zoals die welopgevoede, fijnbesnaarde Franstaligen ons voordoen. Maar laat het duidelijk zijn dat ik dat persoonlijk een onverteerbare verarming zou vinden.
 


Het lijkt wel of een boodschap in het Nederlands “per definitie niet voor mij, Franstalige, bedoeld kan zijn”. Dat is de Franstalige arrogantie die België om zeep helpt, die regeringsonderhandelingen laat floppen, de plantentuin van Meise behekst en BHV vergiftigt.


Ik heb het nooit meegemaakt dat een Vlaming niet reageert op Bon Appetit, Mahlzeit, Smakelijk,… (jammer genoeg ben ik geen Arabische talen machtig.)


Maar de Vlaming lijkt wel de gebeten hond en zou volgens sommigen “eens in eigen boezem moeten kijken”.


Niks daarvan, omhoog met dat hoofd en veel assertiever zijn , Dames en Heren nationale politici, ook (en misschien vooral) in internationale context. Ik dacht dat wij zo goed talen kennen (die generatie dan toch nog) ?  Wil men dat dan asjeblief eens duidelijk buitenshuis beginnen uitleggen in plaats van binnenskamers te jeremiëren ?


En wil men dat, en passant, “zonder enige zweem van twijfel” ook aan de Franstalige regeringsonderhandelaars duidelijk maken ?


Pas wanneer zij die realiteit onder ogen willen zien, zullen zij in staat zijn op constructieve wijze aan de onderhandelingstafel te zitten.

Patrick Van Assche
Fractieleider.

Patrick Van Assche
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...