Over onze tweeslachtige relatie met de pers

Toen ik in het tweede leerjaar (basis) zat mochten we van de Paters sj niet naar buiten toen wij, in Mei 1968, onderaan het raam van onze klas gesommeerd werden om mee te komen betogen. Verstandige beslissing: we zouden het gebeuren natuurlijk niet in de juiste context kunnen plaatsen hebben.


Het probleem nu met de media is dat deze in de greep zijn van Hoofdredacteuren die onvervalste Mei ’68ers in het laatste stadium van hun carrière zijn of van hun opvolgers die rechtstreeks opgeleid en gecoacht zijn door die Mei ’68ers. Zelden maken mensen een bocht van 180° in hun persoonlijke overtuigingen (tenzij politici, dan heet dat "herpositioneren"). Er zullen dus verschillende generaties overheen gaan eer de Vierde Macht terug een objectief gelaat zal hebben. Waarna de pendel naar de andere zijde zal doorslaan. U kent het wel, de pendelbeweging vd geschiedenis; les extrêmes se touchent. Dat zadelt onze samenleving met een aantal niet te onderschatten problemen op, gezien de macht en het quasi-monopolie dat de ‘gevestigde’pers heeft.


Eén probleem wil ik, aan de hand van een voorbeeld, nader belichten: de mediaboycot van Vlaams Belang. Wanneer een kwart van de bevolking uit de GemeenteRaad wegloopt omdat de notulen van de GemeenteRaad als propaganda voor de meerderheid gebruikt worden (subjectief criterium) en bovendien te laat aan de Raadsleden verspreid worden (objectief criterium – het GemeenteDecreet voorziet min. 8 dagen), is dat voor de pers blijkbaar géén nieuwsitem. Wanneer de Voorzitter van de GemeenteRaad vervolgens de oppositie die deze vertraging genotuleerd wil zien, het woord ontneemt, is er volgens de pers geen vuiltje aan de lucht. Het resultaat (na enig aandringen overigens) is een schamel artikeltje van 10 regels in de papieren versie van GvA. En het is niet eens correct. In mijn opinie zou een beetje journalist een kort onderzoek van de feiten doen om te besluiten dat de Voorzitter/Burgemeester zich vergist. Echt moeilijk is dat niet: alle relevante stukken werden aan de pers ter beschikking gesteld. Moeten we dan echt een klacht indienen en een hele bureaucratische molen op gang trekken ?  Vlaams Belang heeft een andere visie op wat behoorlijk bestuur is. Er komt een woordje in voor: “intellectuele eerlijkheid”.


Wat daarentegen wel een nieuwsitem blijkt te zijn, is het record T-shirts aantrekken (artikel mét foto) of de huur door de Gemeente van een lokaaltje om materiaal op te bergen, enz…
Zijn deze Heren journalisten en/of hoofdredacteuren werkelijk alle zin voor proportie verloren?
Betrokken journalisten bezweren mij dat hun Hoofdredacteur hen niet toelaat méér te publiceren over de werking van de GemeenteRaad omdat "dat de bevolking niet ‘meer’ interesseert". Tien jaar geleden was dat volgens de Heren (nog) wel het geval.
De vraag kan gesteld worden waarop betrokkenen zich baseren om zulke uitspraken te doen?
Ik steek er mijn hand voor in het vuur dat het onze 7.000kiezers wél interesseert.


Het is in deze politiek correcte samenleving blijkbaar niet mogelijk om hierover op geciviliseerde wijze van gedachten te wisselen. Als de -per definitie- democratische Heer Van Campenhout bij wijze van voorbeeld, aan een televisiedebat (ook Pers) deelneemt, kunnen de organisatoren beter oorstoppen en een gezichtsmasker ter beschikking houden. Kom nou, van personen die op dit niveau een mandaat uitoefenen, mag men toch iets méér ‘sérieux’ verwachten ? En de moderator van het debat ? Die blijft Oostindisch doof en laat betijen.


Ach, we worden er beslist niet moedeloos van omdat we voor een rechtvaardige zaak strijden en onze kracht in onze overtuiging ligt. Maar weet dat, als ik ooit gevraagd zou worden deel te nemen aan een meerderheid, ik mijn mandaat op een heel andere manier zou invullen dan nu gebeurt: mijns inziens zijn het de mérites van een voorstel of van een persoon die bepalen of ik er voor of tegen ben, niet de partij of de huidskleur van diegene die het voorstel indient.


En wat de actuele politieke situatie en de regeringsonderhandelingen betreft: de camera’s moeten boven de onderhandelingstafel hangen en live, zonder vertraging, uitzenden in plaats van aan de poort opgesteld te worden.

Patrick Van Assche
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...