"Verlengingen".

Na enkele weken (wéken !) discrete ontmoetingen geeft onze pre-formateur de verklaring uit dat zowel de F als de N tot het besef gekomen zijn dat een grote staatshervorming noodzakelijk is. Nihil nove sub sole. Dat zeggen beide gemeenschappen al geruime tijd. Of dat beide gemeenschappen ook menens is ?
Wat wél nieuw is: het zwaartepunt moet bij de deelstaten liggen. Tot zover het resultaat van weken pre-informeren. We gaan naar verlengingen. Nu wil ik voetbal (waar ik een absoluut analfabeet in ben) niet vergelijken met politiek, maar ook aan verlengingen komt ooit een eind. Indien Leterme de heenwedstrijd was, moet Di Rupo de terugwedstrijd zijn. De geesten lijken nochtans nog niet rijp te zijn…
Wat er ook van zij, indien nog een derde, vierde,… match (wie zullen hier de hoofdrolspelers zijn ?) noodzakelijk zijn om de F te laten inzien dat het hier niet gaat om winnen of verliezen, om toegeven of binnenhalen, maar om het rechtzetten van een situatie die al tientallen jaren scheefgegroeid is, dan moet dat maar.
Denk ik, meen ik, hoop ik, maar zéker ben ik er niet van. Carte blanche, dan maar ? Natuurlijk weten de Heren EDR en BDW méér dan ik. Kunnen zij misschien met enige mate van zekerheid bescheid geven over het aantal rondes dat nog noodzakelijk zou zijn om die ‘historische vergissingen’ recht te zetten ?
Want laat dat duidelijk zijn: voor Vlaanderen is minder niet goed genoeg.

Patrick Van Assche – Fractieleider
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...